Starożytne Przekleństwo — stopień anielski, a sama nazwa oznacza już nie człowieka, lecz zjawisko, z którym żyje się przez pokolenia.
Rytuał awansu nadaje formę temu, czym stanie się nosiciel: trzeba znaleźć starożytny zły przedmiot, zdolny unieść anielską moc. To właśnie ten przedmiot stanie się rdzeniem jego ostatecznej mitycznej formy.
To znaczy Starożytne Przekleństwo wybiera sobie naczynie z góry i na zawsze — droga okowów jest logiczna do końca: nawet szczyt mocy jest tu zamknięty w czymś.
Skład odpowiedni: duchowe zgromadzenie Starożytnego Przekleństwa, dziewięć starożytnych kości, jedno całkowicie wykorzenione przekleństwo — a im dłużej trwało, tym lepsze działanie — a także architektoniczna rzeźba o znaczeniu skrępowania.
Ostatnia pozycja jest szczególnie wymowna. Droga wymaga nie siły i nie rzadkości, lecz rzeczy, która samą swoją formą oznacza brak wolności.