Diabeł — stopień, na którym nosiciel ostatecznie przestaje być człowiekiem i staje się tym, czym straszy się dzieci.
Pierwszą rzeczą, którą kanon odnotowuje, jest Odchylenie: Otchłań jest skrajnie skłonna do jednostkowości. Diabły różnych rodów posiadają różne zdolności, a nawet wśród diabłów jednego rodu różnią się one ze względu na cechy samej natury. Dwóch identycznych nosicieli tutaj po prostu nie bywa.
Siła, szybkość i obrona wzrastają wszechstronnie; umysł staje się zimnokrwisty: Diabeł nie panikuje i nie odczuwa strachu;
Przeczucie niebezpieczeństwa, czyli postrzeganie złości — wyczuwa, skąd i od kogo pochodzi zagrożenie, i dlatego precyzyjnie przygotowuje odpowiedź, mści się lub gasi zagrożenie w zarodku;
Przemiana w diabła — tymczasowo rośnie w rozmiarach, sile i szybkości oraz zrywa wszelkie pęta;
do tego dochodzą czary dziedzin Płomienia, Trucizny i Skazy;
Język Ohydy — Diabeł wypowiada demoniczne słowa, pochodzące z Otchłani i pełne skazy i zepsucia, a słowa te działają same w sobie.
Skład stopnia odpowiedni: oprócz części czerwonookiego złego lamparta i demona magmowego, w skład formuły wchodzi trzynaście palców niemowlęcia zabitego przez własnych rodziców.
