Przywrátnik — środek drogi i jej pierwszy stopień z rytuałem awansu. Ciało wyraźnie przyspiesza: jednym krokiem skraca dystans do przeciwnika i uderza z szybkością błyskawicy, wznosząc wiry powietrza. Percepcja również się wyostrza — wyraźnie wyczuwa, gdy nieznana istota przechodzi przez Świat Duchów i zbliża się do niego.
Drzwi do Zaświatów — nosiciel czuje wejście tam i kieruje nieumarłymi w środku, jakby naprawdę stał na straży wrót między umarłymi a żywymi;
Wewnętrzny zaświat — własne ciało zamienia w klatkę, w której trzyma wiele dusz, zmarłych i duchów natury, i tak nosi ze sobą armię nieumarłych, nie zwracając niczyjej uwagi.
Drugą umiejętność należy właściwie zrozumieć: Przywrátnik nie przyzywa umarłych na miejscu — przyprowadza ich ze sobą. Na zewnątrz to zwykły człowiek, a w środku ma zaświat.
Rytuał awansu jest krótki i dlatego szczególnie niebezpieczny: znaleźć miejsce, gdzie przesiąka oddech Zaświatów, dotknąć go i przeżyć.
