Ręka Boga to jedyny stopień ścieżki Giganta, który prawie nic nie dodaje nosicielowi od siebie. Jej pełnomocnictwo nazywa się Namiestnictwo: Ręka działa w imieniu bóstwa, Unikalności lub Starożytnego, któremu służy, jawiąc jego siłę i jego karę.
Cena za to jest swoista. Poza Namiestnictwem Ręka Boga nie otrzymuje już nowych pełnomocnictw — pozostaje jej tylko wzmacniać to, co było na wcześniejszych Sekwencjach. Za to w krótkich chwilach, nie czyniąc sobie szkody, potrafi sięgnąć poziomu Sasrira, a jeśli nosiciel jest gotów się okalić — przemienić się w jednorazowe pół-Stworzenie. Prawa ręka takiej Nadprzyrodzonej istoty przejmuje właściwości bytu, któremu służy, a swoją własną moc umie zagęszczać w znak i pożyczać innym.
Niebezpieczeństwo tkwi w samym pełnomocnictwie. Okazywać obcą moc można tylko krótko i powściągliwie: im częściej Ręka Boga mówi i uderza w imieniu swego patrona, tym mniej zostaje w niej z niej samej — rozum stopniowo odchodzi, a nositicz staje się prawdziwym sługą, a nie namiestnikiem.
Z umiejętności bojowych najbardziej zmieniła się tu Obrona: Komórki tworzą się z gęstego światła o pomarańczowym odcieniu, a na powierzchni chronionego obszaru układa się jeszcze jedna warstwa nieugiępnego blasku — przez taką przeszkodę nie przejdzie ani Obserwator, ani Przestrzenny Cień.
