Rycerz Nieszczęścia — przedostatni stopień, i swoją nazwę uzasadnia dosłownie: siła, zwinność, budowa ciała i szybkość nosiciela odpowiadają rycerzowi na poziomie archanioła.
Pierwsze pełnomocnictwo — Nieszczęście, część władzy Ciemności nad biedą. Jego ukierunkowanie to pech, ale w razie potrzeby nieszczęście można rozszerzyć do skali państwowej. Ważne też, że Rycerz może zesłać je nawet na Zaświatowe Koła Fortuny, Wiecznej Epoki i Wiecznego Wskazania swojego poziomu — czyli na tych, którzy sami pracują z losem i przeznaczeniem.
Drugie — część władzy nad samą Ciemnością, i tu stopień ma cechę czyniącą go niemal niezniszczalnym:
Sługa Ciemności — w ciemną noc naprawdę zabić Rycerza jest niemal niemożliwe: ilekroć by zginął, powraca z ciemności;
odporność na ciemność — ciosy związane z Ciemnością słabną przeciwko niemu wyraźnie, podobnie jak to działa u Demonicy z jej mroczną magią.
Dotychczasowe umiejętności wchodzą na nowy poziom: Miecz Ciemności niesie teraz wieczny spokój, rozpacz i zniszczenie, a duchami — przyrodzonymi i martwymi — Rycerz nie tylko dowodzi, ale i je uśpi.
Skład eliksiru na tym stopniu przestaje być łowiecki, a staje się symboliczny: zapisane na papierze „błogosławieństwo losu”, oddech Zaświatów lub Zmierzchowego Królestwa oraz sześćset mililitrów własnej krwi przelanej z ciężkiej rany.
