Księżyc (Sekwencja 0)

Księżyc to szczyt ścieżki, do której prowadzą aptekarz, pogromca, wampir, wytwórca mikstur, uczony, szaman, przywoływacz, darczyńca życia i bogini piękna. Wyliczenie samo w sobie tłumaczy charakter ścieżki: zbiera ona pod jednym księżycem wiedzę o składach, władzę nad krwią, czary ciemności, przywoływanie zza granicy i moc tworzenia życia.

Kanon szczególnie zastrzega: Księżyc jest raczej symbolem niż pełnomocnictwem. Jak księżyc towarzyszy ziemi, tak matka okazuje się pierwszym towarzyszem każdego życia, i to jest sama istota Księżyca; dlatego obejmuje ona zarazem kilka symbolizmów.

Pełnomocnictw ma wiele, i prawie wszystkie dotyczą narodzin, przyciągania i piękna:

Przyzwanie — Zew Księżyca przyciąga naprawdę straszne rzeczy, aż po Czerwiowy Ul i Matkę-Boginię Występku;

Piękno — każdy, kto widzi księżyc, przypomina sobie najniezapominalsze piękno, jakie znał;

Życie — to jej należy się część tej władzy, a jej życie samo jest wieczne;

Duchowość — ona jest źródłem duchowości, duchową siłą Matki Wszystkiego;

Ciemność i Osobność — po części władzy nad każdą z nich;

a ze skojarzenia Życia i Piękna rośnie podporządkowana władza nad roślinami, zwierzętami, ludźmi i istotami nadprzyrodzonymi.

To właśnie dlatego ścieżka Księżyca uchodzi za ścieżką wampirów: szósta stopień czyni posiadacza innym rodzajem, a „dziedzictwo” Sanguinów zastępuje większą część formuł od siódmej Sekwencji i wzwyż. Odgałęzienie zamyka się samo w siebie — wampiry rodzą wampiry.

Rytuał wstępnia wyprowadza posiadacza poza zwykły świat: trzeba znaleźć sposób, by wejść do świata Astralnego i zająć tam pojęcie oznaczające „Księżyc”, albo wpisać w to pojęcie swoje prawdziwe imię.