Wędrowiec Natury — przedostatni stopień, a jego uprawnienia nazywane są wprost: udział we władzy nad Naturą i nad Matką. Wszystkie dotychczasowe umiejętności przy tym się wzmacniają.
Rytuał awansu wypada z ziemskiego tonu całej ścieżki i prowadzi nosiciela w sferę oderwaną: trzeba znaleźć sposób, by stworzyć świat istniejący jedynie jako pojęcie, bez natury i bez żywiołów, w pełni go ogarnąć — i przez niego wejść do Świata Astralnego, gdzie przyjąć eliksir.
Dla ścieżki, która przez całą drogę zajmowała się glebą, nasionami, bydłem i pochówkiem, to gwałtowny zwrot: aby stać się niemal boginią natury, trzeba najpierw stworzyć miejsce, w którym natury w ogóle nie ma.
Skład przywraca wszystko z powrotem do ziemi i pokrewieństwa: sto gramów gleby pobłogosławionej przez własną matkę — liczy się zarówno matka prawdziwa, jak i mistyczna — iskra ognia z ziemskiego jądra, gałąź tysiącletniego dębu, dziesięć kropli ichoru i sto gramów nowo narodzonego złota.
