Erudyta

Erudyta — stopień, na którym wiedza po raz pierwszy zamienia się w broń przeciwko innym Zaświatowym.

Rozbiór — opierając się na wcześniejszych informacjach, Erudyta rozbiera zaświatową moc przeciwnika, szybko rozumie, z czym ma do czynienia, i widzi jej mocne i słabe strony; kanon uczciwie zastrzega, że Rozbiór może się też pomylić i nie zadziałać;

Naśladownictwo — wystarczająco rozebrawszy cudzą zdolność, Erudyta zyskuje możliwość, by w jakimś stopniu ją odtworzyć.

To czyni szóstą tencent niezwykle niewygodnym przeciwnikiem: im dłużej trwa walka, tym lepiej Erudyta rozumie, co się przeciwko niemu stosuje — i tym prawdopodobniej odpowie tym samym.

Warto rozumieć też granice Naśladownictwa. Nie daje ono posiadaczowi cudzej mocy na zawsze i nie czyni go równym temu, u kogo ta moc jest własna: odtworzenie działa „do pewnego stopnia” i opiera się na tym, jak poprawnie przeprowadzono Rozbiór. Pomylił się w rozborze — pomyli się i w naśladownictwie.

Za to wobec przeciwnika z jednym wyraźnie zaznaczonym chwytem Erudyta jest naprawdę groźny: rozbrawszy ten chwyt, pozbawia przeciwnika głównej przewagi — zaskoczenia, — a przy szczęściu odpowiada tym samym.

Formuła jest tu znamienna częścią pomocniczą, gdzie zamiast ziół i krwi liczą się ludzkie osiągnięcia: świadectwo, że warzący przeczytał tysiąc ksiąg i przeszedł sprawdzian, oraz kawałek nowej wiedzy, zdobyty w ruinach, starożytnych grobowcach lub obcych bibliotekach. Ścieżka Ucznia wymaga od wstępującego nie zdobyczy, a edukacji — i to jedyna ścieżka, gdzie do formuły wchodzi własna uczoność.