Król Szamanów — próg półboga. Ciało krzepkie, szybkość absurdalnie wysoka, regeneracja potężna — a mimo to w walce nosiciel woli rolę zaklinacza. Cudzą duchowość wyczuwa po jej drganiach.
Obcowanie z naturą — Król Szamanów po prostu „rozmawia" z nią, i to samo zastępuje wszelkie przygotowania i materiały, które zwykle są potrzebne do magii rytualnej; czerpie siłę Księżyca na miejscu, co czyni go niezwykle niewygodnym przeciwnikiem;
Zastępowanie — każdy nosiciel tego stopnia jest biegły w czarach podmiany, przy czym podmieniać można i siebie, i cel;
Widmowe nietoperze — rozpada się w chmurę wampirzych nietoperzy, w połowie prawdziwych, w połowie widmowych.
Do tego wszystkiego jest on wybitnym dyspozytorem sił Ciemności, Księżyca i Dziwności i włada wieloma zaklęciami tych dziedzin.
Rytuał awansu na czwarty stopień — jeden z najbardziej tajemniczych w całym mistycyzmie: trzeba naprawdę zasłużyć na uznanie „Księżyca".
Kanot towarzyszy mu ostrzeżenie, które warto przeczytać dwa razy: niektóre „księżyce" są niebezpieczne zawsze, niektóre — tylko w określonych chwilach, a niektóre „księżyce" znajdują się we własnym sercu.
