Szeryf — stopień, na którym skłonność do porządku zamienia się w urząd.
Wyostrzone zmysły i duchowe postrzeganie stają się takie, jakie potrzebne są stróżowi porządku;
budowa ciała wyraźnie się wzmacnia;
Jurysdykcja — Szeryf ogłasza pewien obszar swoim podległym terytorium;
Rozpoznanie — gdy zobaczy człowieka na żywo, na zdjęciu lub na rysunku, mocno zapamiętuje jego wygląd i zyskuje dodatkowe nadprzyrodzone wyczucie go;
Posiadanie broni — pewnie obchodzi się z ręczną bronią białą oraz z rewolwerami i strzelbami.
Jurysdykcja — pierwsze prawdziwe uprawnienie drogi i wyjaśnia, dlaczego ta gałąź tak ściśle związana jest z państwem: siła Szeryfa objawia się nie wszędzie, lecz tam, gdzie ogłosił swoją władzę.
Udpznanie zaś czyni go skrajnie uciążliwym dla uciekinierów: wystarczy raz wpaść mu w oko — lub nawet na portret — by potem wyczuwał cię w sposób nadprzyrodzony.
W formule jest wymowny szczegół: list powołujący szeryfa lub podobnego urzędu — przy tym niekoniecznie własny.