Błogosławiony Wiatrem — stopień, na którym ścieżka Tyrana po raz pierwszy unosi się od pokładu. Wiatr staje się przedłużeniem ciała nosiciela, a zastosowań ma wiele:
z ciała wydobywają się szkwały, tworzące fale ciśnienia, a wokół nosiciela wyje huragan;
Szybowanie — szybuje w powietrzu nawet tam, gdzie lot jest zabroniony przez Sędziego;
wiatr pod stopami przyspiesza bieg ponad dwukrotnie;
Wietrzne ostrza — niewidzialne tnące klingi, rażące z daleka;
krótki lot — krótki i niski, ale prawdziwy;
wiatr owinięty wokół rąk czyni ciosy przebijającymi;
przedmiot można pochwycić podmuchem i złapać w dłoń;
wiatrem też podsłuchuje rozmowy, które przed nim ukrywają;
powietrzne poduszki tłumią obrażenia od ciosów;
Szybujący wiatr — nosiciel po prostu zawisa w powietrzu.
Oprócz wiatru stopień daje władzę nad wodą w pewnym stopniu, zanurzenie na sto metrów, zdolność utrzymywania się na powierzchni bez tonięcia oraz widzenie w nocy.
Metoda działania jest tu rzadka pod względem sformułowania: wymaga nie czynów, lecz usposobienia. Stać się podobnym do wiatru — w tym od czasu do czasu być porywczym. To znaczy nosiciel musi pozwalać sobie na ostrość: spokojny i powściągliwy człowiek źle strawi to eliksir.