Nieszczęście — stopień anielski, nazwany tak od tego, czym staje się nosiciel: nie tym, kto wywołuje katastrofę, lecz samą katastrofą.
Należy do niego część władzy nad nieszczęściami, a nowa umiejętność uderza w żywych wprost: Głos Grozy. Dźwiękiem nosiciel zaszczepia skrajny strach w żywych istotach, a nawet w zapieczętowanych artefaktach w promieniu setek kilometrów, zmuszając je do posłuszeństwa.
Miticzna forma dopełnia się: gigantyczna istota podobna do ośmiornicy, o grubych, potwornych mackach, otoczonych srebrzystobiałymi piorunami.
Rytuał awansu jest jednym z najokrutniejszych na wszystkich ścieżkach, a okrutny jest właśnie swoją drugą połową: mało urządzić nieszczęście dla miliona ludzi, trzeba jeszcze stawić się im w szczytcie rozpaczy i zatrzymać je — i znowu samotnie.
Znamienita jest też podstawa formuły: pozadoświadczalna charakterystyka Królowej Nieszczęść Kokhinem — z zastrzeżeniem kanonu, że sama Kokhinem nie jest czystym aniołem ścieżki Tyrana.
