Seer (Sequence 0)

Widzący — szczyt ścieżki, który wyrósł z prostej umiejętności patrzenia na ludzi z boku. Od Obserwatora, czytającego cudze gesty w sali balowej, do tego, kto wyznacza kierunek całej epoce — cała droga opowiada o jednym: zrozumieć cudzy umysł na tyle, by zaczął on poruszać się tam, gdzie trzeba.

Głównym uprawnieniem szczytu jest Wyobraźnia — zamiana zmyślenia w rzeczywistość, a w wykonaniu Widzącego brzmi ona niemal kpiąco prosto: cokolwiek sobie wyobrazi, to stanie się jawą.

Boskie Królestwo, które sobie wyobrazi, zstąpi do materialnego świata;

przyszłość, którą obwieści, rozegra się i stanie się prawdą;

przy wystarczającym zrozumieniu potrzebnych pojęć jest w pewnym sensie wszechmocny — ale ta wszechmoc jest bezsilna wobec tego, co ściera iluzje i przebija zmyślenie na wylot;

sprawa dotyczy nie tylko umysłu i percepcji, ale też Świata Astralnego, gdzie zbiegają się pojęcia i symbole: Widzący potrafi rozdzielić dwie zaświatowe cechy pierwszego stopnia i zastąpić je wyobrażonymi, zachowując własne stopień i moc.

Symbolizm, z którego wyrasta ta władza, — Stwórca: ten, kto tworzy istniejące rzeczy i same pojęcia siłą wyobraźni, oraz uprawnienie Wszechmocy pod symbolizmem Wszechwiedzy i Wszechmocy.

Drugim uprawnieniem jest Rozum. Widzący panuje nad całym światem rozumu: zarówno nad poszczególnymi wyspami świadomości, jak i nad Morzem zbiorowej podświadomości. Potrafi cofnąć cudzy rozum do stanu dziecięcego, odbierając wszystkie wspomnienia, w tym niejawne — a jednocześnie wyzwolić całą głębię poznania, ukrytą w duszy i umyśle celu. Może też przez Morze zbiorowej podświadomości wlać w istotę zły popęd w rozstrzygającym momencie jej rytuału awansu: wtedy utrata kontroli staje się niechybna.

Rytuał wznoszenia ukazuje skalę jaśniej niż wszelkie uprawnienia: rozwój czasów musi zbiec się z oczekiwaniami tego, kto się wznosi, a daną jest sporządzony w określonym punkcie tego ruchu. Nie chodzi o podporządkowanie epoki siłą, lecz o trafne odgadnięcie i ukierunkowanie jej tak, by sama przybyła tam, gdzie na nią czekają.

Osobnego opisu tynktury i jej składu kanon dla stopnia zerowego nie podaje — jak i u większości szczytów, tu o się nie rozstrzyga się przepisem.