Tkacz Snów

Tkacz Snów — to stopień, na którym sen przestaje być miejscem, do którego się przychodzi, a staje się tkaniną, z której się szyje.

Tkanie snów pozwala utkać sen nieodróżnialny od jawy i wciągnąć do niego cel. Wewnątrz Tkacz rozwija niemal wiarygodne wizje, trafiające dokładnie w słabości duszy ofiary, i stopniowo rozbiera jej obronę cegła po cegle — a ona może nawet nie zrozumieć, że śpi. Działa to według zasady straszniejszej niż jakikolwiek cios: jeśli człowiek uwierzył, że utkane sceny, rzeczy i ludzie są prawdziwe, to dla niego są prawdziwe. Takie wizje nie wyrządzają bezpośredniej szkody cielesnej, ale ofiara jak najbardziej może umrzeć ze strachu lub innej przyczyny natury duchowej. Co gorsza, dotyka to także postronnych: każdy, kto znajdzie się wewnątrz snu, poddaje się jego uczuciom i nastrojowi, aż po zepsucie.

Dawne umiejętności na tym stopniu również się odradzają:

Zaraza Dżumowa — Pozbawienie rozumu wraz z Duszną dżumą wypuszczane jest burzą myśli, pragnień i woli; każda dotknięta przez nią istota otrzymuje skazy i natychmiast szaleje;

Spacer świadomości traci dawne ograniczenia: Tkacz wprowadza do Morza zbiorowej podświadomości nie tylko świadomość i ciało duchowe, ale także fizyczne — swoje i cudze — zyskując tym samym teleportację; na wyspy umysłu nie musi już wchodzić, wystarczy obserwować ruch Morza dookoła, aby czytać cudze prawdziwe myśli;

Zmyślone osobowości przestają być zmyślone: Tkacz odłącza swoje dawne inkarnacje i czyni z nich żywych ludzi, a ich śmierć nie szkodzi jego prawdziwemu ciału;

psychologiczna niewidzialność składa się w duszny miraż w cudzym umyśle — na tyle przekonujący, że myje nawet półbogów, znających się na iluzjach;

obca intuicja łamie się o niego: wróg nie może ułożyć sobie obrazu i przewidzieć jego zachowania — właśnie w ten sposób intuicja niebezpieczeństwa zawiodła Kleinа Morettiego przy spotkaniu ze świętym tej ścieżki.

Jako Posługiwacz trzeciej kategorii odpowiada na modlitwy w pewnym promieniu — zwykła cecha tego poziomu, ale na ścieżce Jasnowidza oznacza ona, że do Tkacza zwracają się ci, którym śnią się koszmary.

Rytuał awansu zadaje skalę, jakiej dawne strony nie znały: ten sam sen musi w jedną noc przyśnić się nie mniej niż stu tysięcom ludzi. To już nie praca z człowiekiem — to praca z miastem.

Składnik mikstury dorównuje: krystaliczne serce Króla Dawnych lub cały mózg smoka snów, a do tego — włosy trzynastu rozumnych istot, które zginęły lub oszalały z powodu koszmarów.