Manipulator

Manipulator — próg półboga i ciałem mu dorównuje: siła jest taka, że stalowa sztaba rozpada się od jednego uderzenia, smocza łuska trzyma cios, a nosiciel biegnie szybciej niż parowóz.

Ale jego prawdziwa siła leży gdzie indziej. Ciało serca i umysłu Manipulatora przechodzi przez Morze kolektywnej podświadomości i trafia na wyspę umysłu drugiego człowieka: tam bezpośrednio zmienia cudzą podświadomość, czyta myśli i w milczeniu kieruje ofiarą, by robiła, co chce. Wpojone układa się tak głęboko, że człowiek potem wykonuje je konsekwentnie i dokładnie, uznając za własną decyzję.

Pozostałe zdolności stopnia czynią z niego broń masowego rażenia wobec świadomości:

Dżuma duszy — nasiona choroby, zasadzone na wyspie umysłu celu, cicho zarażają otaczające Morze kolektywnej podświadomości, a w okolicy tworzy się środowisko „zaraźliwych chorób duszy", którego nikt nie zauważa; szaleństwo rozchodzi się też po nitkach ciała duchowego, a błogosławieństwo anioła przed tym nie ratuje — tylko osłabia i opóźnia;

Burza umysłu — własne myśli Manipulator obraca w burzę i okrywa nią okolicę: istoty wokół słyszą tysiące głosów z demoralizującą wiedzą i znacznie łatwiej popadają w utratę kontroli, a ich bariera duszy ulega zniszczeniu;

Urojone osobowości — początkowo do trzynastu sztuk, każda z własnym ciałem serca i umysłu; nimi właśnie broni się przed oddziaływaniami w obszarze umysłu i niepostrzeżenie wdziera się na cudzą wyspę;

Oddech smoka umysłu — obszarowy oddech, uderzający wprost w ciało serca i umysłu oraz w ciało duszy; rozwinięcie wcześniejszego duchowego przebicia i bezpośredni skutek tego, że mityczna forma ścieżki — smok umysłu.

Drżenie poprzedniego stopnia odradza się w Pozbawienie rozumu: wszystko, co żywe w promieniu, nieuchronnie otrzymuje takie czy inne zaburzenia, a wokół Manipulatora wznosi się wściekły widmowy wiatr, niosący niewidzialną wielobarwną intencję.

Psychologiczna niewidzialność dorasta do tego, że większość półbogów jest przed nim ukryta, jeśli tylko nie trafił wprost w pole widzenia; tak na przykład Hvin Rumbis ukrywał się przed Kleinem Morettim.

Osobno kanon zaznacza: walka dwóch Innoświatowych tej ścieżki tego samego poziomu jest niemal bezowocna. Jeden wdziera się na wyspę świadomości i próbuje głęboko zahipnotyzować, drugi strzeże drzwi do swego ciała serca i umysłu, trzeci wypuszcza dżumę duszy przez Morze kolektywnej podświadomości, czwarty leczy samego siebie Ukojeniem — i tak w nieskończoność.

Rytuał awansu wymaga tłumu: nie mniej niż dziesięć tysięcy ludzi.